Мақала Қазақстандағы студент жастардың діни бағдарларын әлеуметтік, институционалдық және цифрлық контекстердің тоғысында талдайды. Мақсат - діни әлеуметтенудің негізгі арналарын, әртүрлі діни бедел иелеріне білдірілген сенімді және діндарлықтың институ-ционалдық өлшемдерінің жеке тәжірибемен арақатынасын анықтау. Эмпирикалық материал 2025 жылғы қаңтар-маусымда квоталық және ыңғайлы іріктеу тәсілдерін ұштастыру арқылы жиналған стандартталған сауалнама деректерінен тұрады (N = 1052). Сипаттамалық статистика, Пирсонның χ² критерийі және Спирменнің рангтік корреляциясы қолданылды. Отбасы діни құндылықтарға ықпал ететін орта ретінде респонденттердің 69,6%-ының жауабында көрінді. Діни ақпаратты ата-ана мен туыстардан алатынын 52,2%, интернеттен алатынын 44,2% көрсетті. Жергілікті имамдар мен мүфтилерге сенім 55,8% болса, шетелдік уағызшыларға сенім 7,5%-ды құрады. Ең жоғары корреляция діни институттардың қоғамдық рөлін бағалау мен дін-мемлекет қатынасы туралы көзқарас арасында тіркелді (r_s = .354, p < .001). Жеке діни тәжірибе қалған өлшемдермен әлсіз байланысқан. Деректер студент жастардың діндарлығында отбасылық сабақтастық, цифрлық ақпарат және жергілікті институционалдық бедел қатар әрекет ететінін көрсетеді. Алайда кездейсоқ емес іріктеу және 18-22 жастағы респонденттердің басымдығы тұжырымдарды барлық жастарға таратуға мүмкіндік бермейді.