Мақалада Қазақстандағы еңбекке қабілетті жастағы мүгедектігі бар адамдарды жұмыспен қамтуға бағытталған мемлекеттік бағдарламалардың құрылымын, қамту ауқымын және бағаланғыштығын талдау, сондай-ақ нәтижеге бағдарланған жетілдіру тетіктерін ұсыну. Зерттеу құқықтық және бағдарламалық құжаттарды сапалық контент-талдауға, 2021-2026 жылдардағы ресми әкімшілік деректерді сипаттамалық қайта есептеуге және халықаралық салыстырмалы әдебиетті нысаналы шолуға негізделді. Бағалау үшін бес өлшемнен тұратын матрица қолданылды: қамту, нысаналы дәлдік, жұмыстың тұрақтылығы мен сапасы, негізделген бейімдеу, есептілік пен деректердің салыстырмалылығы. Нәтижелер 2025 жылғы 1 қарашада 375,2 мың еңбекке қабілетті жастағы мүгедектігі бар адамның 111 мыңы жұмыспен қамтылғаны, ал 25,5 мыңы жұмыспен қамту шараларымен қамтылғаны хабарланған. Бұл тиісінше шамамен 29,6% және 6,8%-ды құрайды. Бағдарламалар портфелі квота, субсидияланатын жұмыс, қоғамдық жұмыс, қысқа оқыту, кәсіпкерлік грант және арнайы жұмыс орнын қамтиды. Алайда жария есептілік тұрақты жұмысқа орналасуды, алты және он екі айлық сақталуды, еңбекақыны, жұмыс уақытын, әлеуметтік аударымдарды және бейімдеудің нақты нәтижесін бір когорты бойынша бақылауға мүмкіндік бермейді. Ресми дереккөздердегі еңбек жасындағы контингенттің әртүрлі көрсетілуі нәтижелік индикатордың қайталанып есептелуін қиындатады. Мақала әкімшілік қамту көрсеткішін бағдарламаның тиімділігімен теңестірмей, Қазақстан жағдайына бейімделген бес өлшемді бағалау үлгісін ұсынады. Практикалық ұсыныстар бірыңғай нәтижелер панелін, жұмыс берушіге бағытталған қолдауды, сүйемелденетін жұмыспен қамту және жұмыс сапасы индикаторларын енгізуді көздейді.