Бұл мақалада Қазақстан Республикасындағы діни саясаттың бірыңғай ұлтты қалыптастыру мен конфессияаралық келісімді қамтамасыз етудегі рөлі талданады. Зерттеу барысында мемлекеттің зайырлылығы, діни сенім бостандығы және экстремизмге қарсы әрекет ету тетіктері нормативтік-құқықтық, институционалдық және идеологиялық тұрғыдан қарастырылады. Заңнамалар, халықаралық ұйымдардың баяндамалары және социологиялық деректер негізінде SWOT-талдау жүргізілді. Қазақстандық модельдің күшейтілген жағы – конфессияаралық диалог пен толеранттылық деңгейінің жоғары болуы, әлсіз тұстары – діни ұйымдарды тіркеудегі күрделілік пен миссионерлік қызметке шектеулер. Заңнаманы жаңарту, ағартушылық бағдарламаларды дамыту және діни бірлестіктермен диалогты кеңейту қажеттілігі атап өтіледі. Зерттеу тек қазақстандық тәжірибеге сүйеніп, халықаралық тәжірибе тек жанама түрде қарастырылады. Мақаланың практикалық маңызы – зайырлы мемлекет саясатын жетілдіруге бағытталған ұсыныстар әзірлеу.