Ақпараттық-коммуникациялық технологиялардың қарқынды дамуы мемлекет пен қоғам институтының ұлттық қауіпсіздігін қамтамасыз ету жүйесінде елеулі қауіп төндіретін "ауызша/ақпараттық экстремизмнің" пайда болуының катализаторына айналды. Өздеріңіз білетіндей, бұл мәселедегі ең өзекті және маңызды аспект-бүкіл әлем бойынша цифрлық платформалардың негізгі тұтынушысы-экстремистік топтардың идеологиялық өңдеу және жалдау тәуекелдеріне сәйкес келетін жастар. Демек, осы зерттеу жастар мен жалпы Қазақстан халқы арасында ауызша экстремизмнің алдын алу және оған қарсы іс-қимыл шараларын іске асырудың мемлекеттік саясатының тиімділік дәрежесін талдауға бағытталған. Осы саладағы проблемаларды анықтау және бағалау пәнаралық әдіснамалық парадигма арқылы жүзеге асыры-лады, оның эмпирикалық бөлігіне Үкіметтің статистикалық есептерін, халықаралық ұйымдар-дың аналитикалық есептерін ұсыну, цифрлық қосымшаларды айналып өтудің техникалық бұғаттаулары мен технологияларын талдау және әртүрлі платформалар арасындағы цифрлық радикалданудың "көші-қон" мүмкіндіктерін қарастыру кіреді. Мәселен, мақалада Мемлекет, домендер мен материалдар тұрғысынан күмәнді органдардың айтарлықтай бұғатталуына әкелген мемлекеттік органдардың қызметі көрсетілген. Авторлардың көзқарасы бойынша, мұндай әрекет ету тәсілдері оң нәтижелерге әкелуі мүмкін, бірақ олар тыйым салынған сайттарға кіруге болмайтындығына толық кепілдік бермейді – оларды аталған қосымшалар арқылы айналып өтіп, бір уақытта жасырын ұстауға болады. Қоғамдағы әлеуметтік-саяси және мәдени тұрақтылықты қамтамасыз ету шеңберінде экстремистік қызметке қарсы күресте тек тежеу саясаты мен шектеу шараларының болуы жеткіліксіз. Көп қырлы және кешенді мемлекеттік саясатқа көшу керек, онда басымдықтар білім деңгейін, сыни сананы, цифрлық медиа сауаттылықты және қоғамдағы мәдени-құндылық бағдарларын арттыру пайдасына қойылуы тиіс.