Мақалада Қазақстан Республикасы Парламентінің цифрлық платформасы бір-бірінен оқшау электрондық сервистер жиынтығы ретінде емес, заң шығарушы билік пен қоғам арасындағы байланысты қамтамасыз ететін институционалдық тетік ретінде қарастырылады. Зерттеудің өзектілігі мемлекеттік басқарудың цифрлық трансформациясы саяси коммуника-цияның тек техникалық форматын ғана емес, жария биліктің делдалдық құрылымын да өзгертіп жатқанымен байланысты. COVID-19 пандемиясы бұл үдерісті жеделдетіп, онлайн-құралдарды қосымша арнадан күнделікті өзара іс-қимылдың орнықты инфрақұрылымына айналдырды. Зерттеудің мақсаты – Қазақстан Парламенті қолданатын цифрлық құралдардың функционалдық мүмкіндіктерін, институционалдық шектеулерін және саяси әсерін айқындау. Әдіснамалық негізді институционалдық тәсіл, ресми цифрлық ресурстарға жүргізілген контент-талдау, шетелдік тәжірибелерді салыстырмалы талдау, case-study және SWOT-талдау құрайды. Эмпирикалық базаға parlam.kz порталы, Мәжілістің цифрлық сервистері, e-Otinish жүйесі, ресми құжаттар, сондай-ақ азаматтардың өтініштері мен депутаттық сауалдар жөнін-дегі статистикалық деректер енгізілді. Зерттеу нәтижелері цифрлық платформа парламенттік ақпараттың қолжетімділігін арттыратынын, өзара іс-қимыл шығындарын азайтатынын және кері байланыс арналарының аясын кеңейтетінін көрсетті. Сонымен бірге ол әзірге толыққанды партисипаторлық модельден гөрі ақпараттық-сервистік модельді күштірек қолдайды. Автор-лар цифрлық парламентаризмнің келесі кезеңі азаматтардың тартылуын ашық мониторинг-теуді, аналитикалық модульдерді дамытуды және цифрлық арналарды парламенттік күн тәртібін қалыптастыру үдерістеріне тереңірек кіріктіруді талап етеді деп пайымдайды.